6.07 „Wielka Improwizacja”

W Teatrze Wybrzeże trwają próby do „Wielkiej improwizacji” Abelarda Gizy, Jakuba Roszkowskiego i Wojciecha Tremiszewskiego.

 

Abelard Giza, Jakub Roszkowski, Wojciech Tremiszewski

WIELKA IMPROWIZACJA

Reżyseria i opracowanie muzyczne: Jakub Roszkowski
Scenografia: Maciej Chojnacki
Ruch sceniczny: Wioleta Fiuk
Aranżacja utworu Ten wąsik: Marcin Mirowski
Asystent reżysera: Jacek Labijak
Inspicjent, sufler: Katarzyna Wołodźko

W spektaklu występują: Piotr Biedroń, Jacek Labijak, Marek Tynda.

Planowana prapremiera: 6 lipca 2013 roku na Scenie Letniej w Pruszczu Gdańskim.

 

Foto. D. Werner

Trwa trzecia próba generalna do nowej premiery w Teatrze Wybrzeże. Patriotycznej premiery o gdańskim rewolucjoniście – Elektryku. W pewnym momencie reżyser ma… wypadek i nie jest w stanie dokończyć pracy. W związku z tym aktorzy postanawiają przejąć władzę nad przedstawieniem i sami doprowadzić do premiery. Rozpoczyna się całonocna, improwizowana walka o utworzenie nowego porządku, w której aktorom towarzyszyć będą lalki, mickiewiczowskie frazy Gustawa-Konrada, komiksowy Kapitan Opozycja, a także… tajemniczy Gość Specjalny… Rozpoczyna się WIELKA IMPROWIZACJA!

Foto. D. Werner

Jakub Roszkowski o spektaklu:

 

Historie

Wokół nas dzieją się historie. Ta Wielka Historia, która ma wpływ na całe państwa, która zmienia obraz dziejów, ale też małe historie, nasze, intymne – takie, które w szerokiej perspektywie znikają, ale dla nas mają ogromne znaczenie. Ciekawi mnie, jak te historie się przeplatają, jak na siebie wpływają. Co czerpią z siebie nawzajem?

Rewolucja

Znowu Wielka i mała. My, Polacy, lubimy krytykować, lubimy nie lubić, lubimy bunty, zrywy, powstania… Ale kiedy stoimy na zgliszczach tego, co było, a sami mamy zbudować coś nowego… tu już zazwyczaj bywa gorzej…

Teatr

To co na scenie i to co poza sceną. Różne style gry, konwencje. Tysiące zasad, które cały czas obowiązują, ale które coraz bardziej próbuje się naginać, łamać. A jakby tak zrobić teatr w teatrze… w teatrze?

Improwizacja

Wciąż – moim zdaniem – zbyt mało wykorzystywana we współczesnym polskim teatrze. Wciąż się jej trochę boimy. Z jednej strony, że zbyt poważna, zbyt głęboka psychologicznie; z drugiej – że zbyt płaska, zbyt kabaretowa. Improwizacja jest jednak czymś bardzo nęcącym, dlatego, że jest świeża, nieprzewidywalna. I ryzykownym. No i jeszcze ten Gość Specjalny…

Zabawa

Wszystko to, co napisałem wyżej, jest dość poważne. Mam nadzieję, że spektakl już taki nie będzie…

 

Foto. D. Werner

Jakub Roszkowski (ur. 1984) – dramaturg, dramatopisarz, reżyser. Absolwent Wydziału Reżyserii Dramatu PWST w Krakowie, stypendysta Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, finalista Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej za tekst MORZE OTWARTE; od 2007 roku dramaturg Teatru Wybrzeże, gdzie współrealizował m.in.: SŁODKIEGO PTAKA MŁODOŚCI Tennessee Williamsa i ZMIERZCH BOGÓW Luchino Viscontiego w reżyserii Grzegorza Wiśniewskiego, BLASZANY BĘBENEK wg Güntera Grassa, KAMIEŃ Mariusa von Mayenburga, NIE-BOSKĄ KOMEDIĘ Zygmunta Krasińskiego oraz CZAROWNICE Z SALEM Arthura Millera w reżyserii Adama Nalepy. Pracuje również jako dramaturg przy realizacjach w innych teatrach Polski.  Reżyser spektaklu STALKER na podstawie PIKNIKU NA SKRAJU DROGI braci Strugackich w Teatrze Wybrzeże.

Abelard Giza
Rocznik ’80. Komik, tekściarz, lider kabaretu LIMO. Zawód wyuczony – politolog, zawód uprawiany – opowiadacz historii wszelakich.

Wojciech Tremiszewski
Rocznik ’78. Syn stoczniowca. Mąż i ojciec. Czytelnik. Meloman. Filmofil. Koszykarz i kociarz. Polonista, kabareciarz, improwizator, aktor.

Dodaj komentarz